U susret Vidovdanu, Istorijski arhiv Kraljevo je u petak 13. juna 2025. godine u Svečanoj sali Gradske uprave grada Kraljeva organizovao predstavljanje knjige Olivere Radić „Kosovometohijski glasovi“ i izložbe fotografija „Od Metohije do Vaskrsenja“. Program je otvoren pesmom „Ne dam“ u izvođenju Simone Novakov. Prisutne je pozdravila direktor Istorijskog arhiva Kraljevo, Jasmina Dražović i najavila gošće dr Aleksandru Novakov, stručnog saradnika Leksikografskog odeljenja Matice srpske, i autora Oliveru Radić, profesora Srpskog jezika i književnosti u „Gimnaziji Orahovac“ u Orahovcu.
Istoričar Bojana Beljin, je istakla da je Kraljevo treći grad u Srbiji, posle Orahovca i Kosovske Mitrovice, gde se održava predstavljanje knjige te ukazala na njenu važnost kao istorijskog izvora za višedecenijsko stradanje i svakodnevni život Srba Metohijskog Podrimlja, kao jedinog naroda Evrope koji u 21. veku živi u getu. Dr Aleksandra Novakov je govorila o samoj autorki, ali i zločinima nad srpskim narodom koji su ostali nekažnjeni, što je dovelo do njihovog ponavljanja, opet bez krivaca i počinitelja.
Na kraju se prisutnima obratila autor Olivera Radić izražavajući zadovoljstvo što je u našem gradu. Ona je govorila o stradanju, ali i teškom životu Srba u Metohiji, pre svega u Orahovcu, ali i njihovoj odlučnosti da ne napuste svoja vekovna ognjišta. Takođe je podelila svoja iskustva o razgovorima sa ljudima različitih zanimanja i obrazovanja, koji su posetili naš narod i svetinje na Kosovu i Metohiji, među kojima su crkveni velikodostojnici, monasi, sveštenici, nobelovac Peter Handke, profesor dr Miloš Ković, humanista Arno Gujon i mnogi drugi.
Posetioci su mogli da pogledaju i izložbu fotografija „Od Metohije do Vaskrsenja“, kroz koju nam autorka i slikom dočarava ono o čemu piše u svojoj knjizi, a to je život pod okupacijom, koji podrazumeva i zločine, kidnapovanja, masovne grobnice i sahrane, porušene nadgrobne spomenike, ali i proslavljanje verskih praznika, obnovu manastira i najvažnije, osmeh, radost i igru dece Metohije.
Program je završen emotivnim izvođenjem svojevrsne himne Orahovca, pesme „Orahovcu bašto rajska“, od strane autorke.